«Ο άνθρωπος δίχως τον κόσμο και ο κόσμος δίχως τον άνθρωπο δεν έχουν λόγο υπάρξεως» [1] Όσοι με ειλικρινή πρόθεση εμβαθύνουν στα προβλήματα της καθημερινότητάς μας παραδέχονται πλέον ότι το οικολογικό δεν αποτελεί απλά και μόνον ένα πολύ μεγάλο σύγχρονο πρόβλημα, αλλά θα συνοδεύει τον πλανήτη μας και στο μέλλον, εάν και εφόσον θα υπάρξει το όποιο μέλλον… Κάποιοι άλλοι όμως, μάλλον εθελοτυφλούντες, θεωρούν το ζήτημα ως αμελητέα παρωνυχίδα κι εν πολλοίς υπερβολή των ποικίλων παραφυάδων οικολογούντων, οι οποίες αναφύονται ευκαίρως ακαίρως ανά τον κόσμο, οπότε επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους σε άλλες πτυχές της τρέχουσας καθημερινότητας, πασχίζοντας να επουλώσουν άλλου είδους αιμάσσοντα τραύματα, όπως -λόγου χάριν- εσχάτως η κρίση στην οικονομία. Όμως η κατεξοχήν πληγή είναι αυτή που απειλεί συνολικά τον πλανήτη και -ατυχώς- δεν θεραπεύεται με ημίμετρα ή τρόπους μαγικούς. Τα άλλα επιμέρους -όχι ευκαταφρόνητα- κοινωνικοπολιτικά προβλήματα θα βρουν δυνάμει τη λύση τους κάποια στιγμή μες από τις ανάλογες οδυνηρές, πλην αναγκαίες, ζυμώσεις ή ανατροπές, όμως ο κίνδυνος για την ίδια την ύπαρξη επάνω στον πλανήτη μας (την δική μας ύπαρξη δηλαδή), ως κορυφαίο κοινωνικοπολιτικό πρόβλημα, αποτελεί τον πλέον επίφοβο εχθρό μας. Κατά τον James Lovelock «είμαστε σαν το άμυαλο και επιπόλαιο παιδί μιας οικογένειας που καταστρέφει τα πάντα στο σπίτι και πιστεύει ότι αρκεί απλά να ζητήσει συγνώμη» [2] .
Το Οικουμενικό Συμβούλιο Νέων της Ευρώπης (EYCE) και το Ευρωπαϊκό Τμήμα της Παγκόσμιας Φοιτητικής και Χριστιανικής Ένωσης (WSCF-E) διοργανώνουν εκπαιδευτική συνάντηση νέων στο Στρασβούργο, Γαλλία, με θέμα την «Κλιματική Δικαιοσύνη». Η διοργάνωση που υποστηρίζεται από το Συμβούλιο της Ευρώπης (Council of Europe) αποτελεί μέρος της τριετούς πανευρωπαϊκής καμπάνιας για την Κλιματική Αλλαγή που διοργανώνει το Οικουμενικό Συμβούλιο Νέων της Ευρώπης (2011-2013).
Επί έτη πολλά ασχολουμένη η ημετέρα Μετριότης περί τα προβλήματα τα σχέσιν έχοντα προς τον περιβάλλοντα ημάς κόσμον, διεπίστωσεν ότι βασικόν αίτιον πασών των καταστροφών εν τη δημιουργία είναι η πλεονεξία και η συνεχής τάσις ακράτου πλουτισμού των κατοίκων των λεγομένων «ανεπτυγμένων» χωρών. Οι Άγιοι της Εκκλησίας ημών Πατέρες εδίδαξαν αλλά και έζησαν τον Παύλειον λόγον «έχοντες διατροφάς και σκεπάσματα, τούτοις αρκεσθησόμεθα» (Α’ Τιμ. 6, 8) ακολουθούντες εν ταυτώ την Σολομώντειον προσευχήν «πλούτον και πενίαν μη μοι δως, σύνταξόν δε μοι τα δέοντα και αυτάρκη» (Παροιμίαι ΚΔ’). Τα περαιτέρω τούτων «εις την απηγορευμένην περπερίαν εκπίπτουσιn», ως διδάσκει ο φωστήρ της Καισαρείας, ο μέγας Βασίλειος.
RSS
